یزید چگونه مردی بود هدیه ششم-هم اکنون 18

برای پی بردن به یگانگی خداوند به چه مواردی باید توجه داشت-هم اکنون 4

حضرت علی روز روی دوش پیامبر رفت و بتها را از بالای کعبه پایین-هم اکنون 12

مهمترین گازهای خارج شده از دهانه آتشفشان چیست علوم ششم-هم اکنون 2

فردی که روی صحنه تماشاگران را با روایت داستانی کمدی و طنز گون-هم اکنون 12

تحقیقی در مورد بتن كفي (Foam Concrete)-هم اکنون 1

داستانی که در آن شخصیت های کلیدی را به سمت سرنوشتی ناگوار و ف-هم اکنون 11

منظور از بیت کم گوی و گزیده گوی چون در تا ز اندک تو جهان شود-هم اکنون 3

مسلمانان از دست آزار و اذیت مشرکان به کجا پناه بردند-هم اکنون 12

نظریه امکان فقری فلسفه دوازدهم-هم اکنون 2

معنی مار بد جانی ستاند از سلیم یار بد آرد سوی نار مقیم-هم اکنون 29

حکایت درخت علم در چه قالبی سروده شده است-هم اکنون 12

شخصی که پلیس در یک پرونده جنایی به این شک میکند-هم اکنون 10

قالب شعر همه از خاک پاک ایرانیم چیست-هم اکنون 5

تحقیق درباره بازیافت - تحقیق آماده-1 دقیقه پیش 7

  • ...

تحقیقی در مورد ايمني ساختمان

  • رتبه1 از 5
  • جمعه ۱۲ آذر ۱۴۰۰

  • دریافت پی دی اف محتوا

    ايمني ساختمان

    عمليات ساختماني تاسيسات و معماري شامل فعاليت‌هايي از قبيل ساخت ، نگهداري ، تعمير و انهدام ساختمان‌هاي موقتي يا دائم كوچك ، متوسط و بزرگ مي‌باشند. در اين رشته از فعاليت‌ها انواع مختلف مواد ساختماني و تكنيك‌هاي گوناگون دستي و گروهي ، همچنين ابزارهاي مجهز به نبروي محركه و حتي برنامه‌ريزيهاي دستي و گروهي ، همچنين ابزارهاي مجهز به نيروي محركه و حتي برنامه‌ريزي‌هاي كامپيوتري مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

    تفاوت عمده كارگاه‌هاي ساختماني با ساير كارگاه‌ها عبارت است از:

    1. متغير بودن محل و جبهه كار در عمليات ساختماني

    2. تركيب نيروي كاري مورد استفاده

    3. متعدد بودن شركت‌هاي مورد قرارداد

    براي كسب ايمني كافي در كارهاي ساختماني بايد نكات زير در نظر گرفته ‌شود:

    1. طرح كارگاه‌ها و محيط كار

    2. ماشين‌آلت و ابزار

    3. وسائل بالابرنده

    4. تاسيسات برقي

    5. مواد خطرناك و مضر

    داربست‌ها:

    داربست‌ها عبارتند از ساختار‌هاي موقتي كه از آهن ، چوب ، الوار و ديگر مصالح ساختماني ساخته مي‌شوند و ممكن است براي اهداف مختلفي بكار گرفته شوند و پس از خاتمه كار از بين مي‌روند. كليه داربست‌ها بايد وزن كارگران ، وزن وسائل آنها و همچنين وزن مصالح مورد استفاده را تحمل كنند.

    نرده‌ها:

    پلكانها ،اطراف محل ورود و خروج آسانسور و نقاط مشابه كه لغزندگي آنها موجب حوادث بيشتر نسبت به ساير جاها است ، بايد از مصالح غير لغزنده ساخته شوند. در نقاطي كه از نردبان استفاده مي‌شود بايد انتهاي فوقاني آن در هر قسمت كه قرار مي‌گيرد بوسيله نرده‌هاي متحرك حفاظت شود. در هر طبقه از ساختمان بايد كليه پرتگاه‌هاي راه پله‌ها در هر طرفي كه غير مسدود است ( به استثناي قسمت ورود به پلكان ) بوسيله نرده‌هاي دائمي كاملا محفوظ شوند. مدخل پلكان‌هايي كه كمتر مورد رفت و آمد قرار مي‌گيرند بايد به وسيله نرده‌هاي متحرك مسدود شوند دريچه و مدخل‌هايي كه در كف كارگاه باز مي‌شوند بايد با وسايل زير محفوظ شوند :

    أ‌. نرده‌هاي متحرك

    ب‌. نرده‌هاي دائم

    ت‌. دريچه‌هاي لولادار

    مدخل‌هاي فردي (نظير حوظچه و آدم روها) بايد از دريچه‌هاي بدون لولا كه استحكام آن كافي است پوشيده شوند و دستگيره اين دريچه‌ها بايد فاقد برآمدگي باشد. در هنگامي كه بر حسب ضرورت پوششهاي دريچه و مدخل‌هاي كف كارگاه‌ها براي مدت كوتاهي در جاي خود قرار نگيرد بايد كليه اين مدخل‌ها بوسيله اشخاص تحت مراقبت قرار گرفته و يا اينكه با نرده‌هاي قابل حمل و در شيب بوسيله نصب چراغ خطري كه در اطراف گودال يا حوضچه قرار خواهند داد ، محفوظ شوند.

    پلكان‌ها :

    كليه پلكان‌ها ، سكوها (پلاتفورم) و پاگردها بايد تحمل فشار و سنگيني بارهاي

    عادي را داشته ، از استحكام كافي برخوردار باشند و خلاصه محاسبات فني آنها نيز بايد به تائيد مقامات مسئول برسد.

    نرده‌بان‌هاي ثابت ، راهرو‌هاي هوايي و سكوها :

    كليه اجزا و قسمت‌هاي فلزي نردبان‌ها بايد از فولاد ، آهن ، چدن ، آهن ورق يا مواد مشابه ساخته شوند. نردبان‌هاي ثابت بايد طوري نصب شوند كه فاصله از سمت جلو نردبان به نزديكترين جسم ثابت كمتر از 75 سانتيمتر نباشد ، در سمت عقب نردبان فاصله فاصله به نزديكترين جسم ثابت از 20 سانتيمتر كمتر نباشد و در طرفين نردبان حداقل 40 سانتيمتر فضاي آزاد (از محور نردبان) در هر دو طرف وجود داشته باشد. در صورتي كه از نردبان‌هاي ثابت براي صعود به ارتفاع بيش از 9 متر استفاده مي‌شود بايد پاگرد‌هايي در فواصل كمتر 9 متر احداث شوند و هر قطعه از نردبان در حد فاصل بين دو پاگرد به نحوي قرار مي‌گيرد كه در امتداد قطعه قبلي نباشد. كليه راهروها ، معابر ، سكوهاي كار ، سطح اطاق‌ها و طبقاتي كه اطرافشان باز و ارتفاع پرتگاه آنها از 2 متر بيشتر است بايد بوسيله نرده‌هاي استاندارد محافظت و محصور شوند. سكوهايي كه براي بارگيري و يا تخليه بار اختصاص داده مي‌شوند و يا سكوهاي كوچك كه به موتورها و تجهيزات مشابه اختصاص داشته در آنها فضاييبراي ايستادن شخص پيش‌بيني نشده است ، از اين مقررات مستثني هستند. در مورد راهروهايي كه براي پر كردن مخازن و روغن كاري اختصاص دارند در صورت لزوم ممكن است نرده يك طرف را حذف كرد مشروط بر آن كه عوارض راهرو كمتر از 55 سانتيمتر نباشد.

    كليه معابر ، راهروها و سكوهايي كه روي ماشين‌آلات و نوارهاي متحرك قرار دارند بايد از دو طرف بوسيله نرده‌هاي استاندارد محافظت شوند. علاوه بر نكات ياد شده رعايت مقررات مربوط به محوطه و صحن آن ، عبور و مرور افراد ، جابجايي مواد ، روشنايي و تهويه ضروري است.

    تخريب :

    قبل از شروع تخريب ساختمان نكات ايمني زير را بايد رعايت كرد:

    1. بررسي وضعيت ساختمان مجاور

    2. بررسي ديوار مشرف به ساختمان مجاور(توضيح اينكه چنانكه مشاهده گردد كه ديوار مذكور نسبت به ساختمان مجاور بصورت مشترك مي‌باشد مالك ساختمان تا اتمام عمليات ساختماني حق تخريب ديوار مذكور را ندارد.مگر با رعايت تدابير ايمني و با توافق مالك ساختمان مجاور نسبت به پايداري مجاور اقدام نمايد.)

    3. اختلاف سطح كف ساختمان مجاور نسبت به ساختمان مورد تخريب بايد مورد توجه قرار گيرد.

    4. قدمت و فرسودگي بناي ساختمان

    5. بررسي تكيه‌گاه ساختمان مجاور بر تخريب نكردن ديوار مشرف به ساختمان همصدا و همچنين ديوارهاي حائل عمود بر ساختمان مجاور مي‌باشند ، قسمتي از اين ديوار نباستي تخريب گردد.

    6. وضعيت نفوذ فاضلاب‌هاي ساختمان‌هاي مجاور نسبت به ساختمان مورد تخريب مورد توجه قرار گيرد.

    نكات عمومي :

    قبل از شروع به عمليات تخريب ساختمان بايستي كليه تاسيسات ساختمان از قبيل برق . آب و گاز و غيره قطع گردد و ضمنا شيشه‌هاي ساختمان جدا گردند.عمليات تخريب ساختمان از بالاترين قسمت ساختمان شروع شده و همچنين نحوه تخليه خاك‌هاي حاصل از عمليات تخريب بايستي توسط كانالي كه در كليه طبقات تعبيه شده و يا نصب شده صورت گيرد. بعد از اتمام كار روزانه بايد دهانه كانال بسته شود.

    ديوارهايي كه براي نگهداري خاك زمين يا ساختمان‌هاي مجاور ساخته شده‌اند نبايد تخريب گردند مگر آنكه قبلا آن خاك برداشته شده و يا ساختمان مربوطه بوسيله شمع و سپر محافظت شده باشد. به هنگام تخريب ساختمان كارگران از وسائل استحفاظي فردي زير مي‌بايست استفاده نمايند :

    1.كلاه ايمني 2.دستكش 3.عينك حفاظتي 4.ماسك 5.لباس كار 6.كفش ايمني 7.در صورت لزوم كمربند ايمني.

    كمربند ايمني را كارگران هنگامي كه در ارتفاع ساختمان و محل پرتگاه مشغول كار هستند استفاده مي‌نمايند و اين در صورتي است كه هيچگونه حفاظتي جهت جلوگيري از سقوط آنها در نظر گرفته نشده باشد.

    قبل از شروع تخريب ساختمان براي عابريني كه از پياده‌رو ساختمان مورد تخريب عبور مي‌كنند بايد نكات زير را در نظر گرفت :

    1. احداث راهرو مسقف با استحكام كافي كه در سقف راهرو دست‌انداز و يا حفاظتي تحت شيب مناسب به طرف خارج ساختمان در نظر گرفته شود.

    2. نصب علائم هشدار دهنده و تعيين سمت عبور عابرين پياده

    3. نصب چراغ احتياط و روشن كردن راهرو به هنگام شب

    4. كليه راهروهاي ورودي به ساختمان مورد تخريب مسدود گردد به جز محل عبور كارگران به داخل ساختمان كه در اين قسمت نيز بايستي افرادي جهت جهت راهنمايي گمارده شوند.

    به هنگام گود برداري چه نكات ايمني براي ايمني و پايداري ساختمان‌هاي مجاوربايستي در نظر گرفته شود:

    1. وضعيت ساختمان مجاور

    2. قدمت و فرسودگي يناي ساختمان

    3. ديوار باربر بودن مشرف به ديوار مذكور

    4. اختلاف سطح ساختمان مجاور نسبت به كف محل فونداسيون

    5. نفوذ آب تحت العرضي

    6. قبل از شروع به گودبرداري ، درخت ، تخته سنگ يا ساير عواملي كه در مجاورت محل قرار دارند از آنجا خارج شوند

    7. در موقع گودبرداري چنانچه احتمال خطر براي ساختمان‌هاي مجاور وجود داشته باشد بايد ايمني آنها توسط شمع و حفاظ ساختماني تامين شود.

    8. قبل از قرار دادن وسائل مكانيكي از قبيل جرثقيل ، بيل مكانيكي ، كاميون و انباشتن خاك‌هاي حاصل از خاك‌برداري و مصاح ساختماني در مجاورت لبه‌هاي بالاي گود بايد شمع ، سپر و مهار لازم به منظور مقاومت در مقابل بار اضافي و نيز احتمال ريزش ديوارها تعبيه شوند

    9. در زير كناره‌هاي گود نبايد عمليات حفاري انجام شود ، مگر اينكه زير آن به اندازه كافي شمع كوبي شده باشد. در مواردي كه گودبرداري در مجاورت راه‌آهن ، شاه‌راه‌ها و يا مراكزي كه توليد ارتعاش مي‌كنند انجام شود بايد تدابير ايمني براي جلوگيري از ريزش مورد توجه قرار گيرد.

    10. براي ورود و خروج كارگران به محل‌هاي گود كه عمق آن بيش از 60 متر است بايد براي هر شش متر يك سكو يا پاگرد براي نردبان‌ها ، پله‌ها و راه‌هاي شيب‌دار پيش بيني شود و اين سكو‌ها و يا پاگرد‌ها بايد بوسيله جان‌پناه يا نرده محافظت شوند.

    11. كليه معابر عمومي كه از كنار يا وسط محل گودبرداري مي‌گذرند بايد داراي نرده يا حفاظ‌هاي چوبي مطمئن باشند و علاوه بر آن بايد در طرفين معابر ماشين‌رو گذرگاه‌هاي موقت و مستحكم براي عبور و مرور پياده‌ها ساخته شوند.

    12. بايد در محوطه خاكبرداري يك نفر نگهبان مسئول ورود و خروج كاميون‌ها باشد و براي آگاهي مردم علامت خطر يا احتياط در محل ورود و خروج كاميون‌ها نصب شود.

    به هنگام گودبرداري نكات ايمني ايمني زير را بايد نسبت به عابريني كه از پياده‌رو‌ي مجاور زمين عبور مي‌كنند رعايت كرد :

    1. احداث ديوار حفاظتي مجاور پياده‌رو

    2. نصب علائم هشدار دهنده و تعيين و نصب علائم عبوري

    3. در محل ورود به محل گودبرداري بايستي مراقبيني گمارده شوند.

    4. نصب چراغ احتياط و روشن كردن محل مذكور به هنگام شب

    نفوذ آب در لايه‌هاي خاك موجب كاهش اصطكاك بين لايه‌ها گرديده و در نتيجه باعث تسريع در حركت لغزش خاك مي‌گردد. خاك‌هاي دستي به خاك‌هايي گفته مي‌شود كه اولا لايه‌هاي خاك انباشته شده بر روي هم بصورت متراكم نبوده كه اين عمل موجب حركت لغزشي لايه‌هاي خاك و ريزش آن مي‌گردد و در مورد بالا رعايت نكات ايمني ضروري مي‌باشد و نيزهنگام گودبرداري در لايه‌هاي خاك دستي بايد از روش شيب‌دار ويا پله‌اي استفاده گردد.

    وسائل استحفاظي كارگران در هنگام گودبرداري عبارتند از:

    كلاه ايمني ، ماسك ، عينك حفاظتي ، كفش ايمني ، دستكش و لباس كار مناسب.

    نحوه كاربرد لوازم حفاظت فردي :

    به طور كلي وسائل حفاظت فردي بايستي داراي اختصاصات زير باشند :

    1. حفاظت كافي را در مقابل خطراتي كه انسان با آن روبروست تامين نمايد.

    2. ضمن اينكه قدرت حفاظتي كافي داشته باشد بايد حداكثر راحتي و حداقل وزن را داشته باشد.

    3. براي حركات اساسي بدن يا كار محدوديتي بوجود نياورند.

    4. بادوام باشند.

    5. حداكثر زيبايي ظاهري را دارا باشند.

    6. ساختمان آنها بر طبق استانداردهاي قابل قبول باشد.

    7. مقاوم در مقابل صدمات شيميايي ، سوختگي و انجماد باشند.

    8. مقاوم در مقابل صدمات مكانيكي باشند.

    9. تامين حفاظت در مقابل جريان‌هاي تند و جريان برق.

    در ادامه بحث به توضيح در مورد برخي از وسائل حفاظت فردي مي‌پردازيم.

    لباس كار :

    لباس كار بايستي با توجه به خطراتي كه در حين كار براي كارگر مربوطه بوجود مي‌آيد انتخاب شود و به ترتيبي باشد كه از بروز خطرات تا حد ممكن جلوگيري نمايد. لباس كار بايد مناسب با بدن كارگر استفاده كننده بوده و هيچ قسمت آن آزاد نباشد ، كمر آن هميشه بسته و جيب‌هاي آن كوچك بوده و حتي‌الامكان تعداد جيب‌ها كم باشد.

    كارگراني كه با ماشين كار مي‌كنند و يا در جوار ماشين‌آلات مشغول كار هستند بايد لباس كاري در بر داشته باشند كه هيچ قسمت آن باز و يا پاره نباشد.

    كلاه ايمني :

    با استفاده از كلاه ايمني حساس‌ترين عضو بدن را از سقوط و پرتاب اجسام حفاظت كنيم. در داخل كلاه اجزا و نوارهاي مختلفي وجود دارد :

    1. نوارهاي نگاه‌دارنده

    2. نوار تنظيم

    3. نوار عرق‌گير

    4. ضربه گير داخلي

    كلاه ايمني از مواد پلاستيكي ، پارچه ، چرم و مواد ضد آتش تهيه مي‌شود و حداكثر زمان استفاده از آن نبايد بيش از 3 سال باشد ، بنابراين زمان شروع استفاده بايدروي اتيكت ويژه‌اي در درون كلاه قيد شود.

    كلاه ايمني بايد به نحوي بر سر گذارده شود كه نوار تنظيم آن در پشت سر قرار گيرد ، بدون آنكه بر سر فشار وارد آورد. نوارهاي نگاه‌دارنده كه در درون كلاه روي سر قرار مي‌گيرند در عمقي قرار دارند كه فاصله‌اي بين سطوح فوقاني سر و ديوار داخلي سقف كلاه بوجود مي‌آورند كه اين فضا به نام فضاي حافظ ناميده و با ابر فشرده و در زمستان‌ها با پوشش زمستاني پر مي‌شود.

    معمولا كلاه ايمني در 3 اندازه استاندارد تهيه مي‌شود :

    1. براي دور سر با اندازه 55 سانتيمتر

    2. براي دور سربا اندازه 55 تا 95 سانتيمتر

    3. براي دور سر بزرگتر از 95 سانتيمتر

    معمولا دو سوم اندازه‌هاي ساخته شده در كلاه‌هاي ايمني مطابق سايز استاندارد هستند.

    وزن كلاه ايمني نيز نبايد از 400 گرم بيشتر باشد.

    كلاه ايمني از مواد غير قابل احتراق ساختهمي‌شود و در مواردي كه خطر برق گرفتگي وجود دارد بايد جنس كلاه عايق باشد.

    گوشي‌هاي حفاظتي :

    گوش‌ها بايد در مقابل جرقه و تكه هاي مذاب و يا ديگر ذراتي كه در هوا پرتاب مي‌گردند و همچنين سر و صدا محافظت شوند.

    سر و صداي زياد در كارگاه‌ها به تدريج ايجاد يك نوع كري مي‌كند به آن كري حرفه‌اي گويند.

    صداهايي كه بيش از حد مجاز در كارگاه‌هاي بافندگي ، ديگ‌هاي بخار ، اره دوار و غيره ايجاد مي‌شود براي محافظت گوش بايد از گوشي هاي حفاظتي استفاده شود.

    انواع گوشي‌هاي حفاظتي :

    × گوشي‌هاي چوب پنبه‌اي : اين گوشي‌هاي حفاظتي از الياف مخصوص مخلوط با موم ساخته شده است كه ايجاد حساسيت در گوش مي‌كند و در نتيجه در مقابل سر و صداي بيش از حد مجاز گوش‌ها را از آسيب حفظ مي‌كند.

    × گوشي‌هاي پلاستيكي : اين نوع گوشي‌ها حفاظتي از لاستيك‌هاي نرم تهيه شده است كه در اندازه‌هاي مختلف در داخل گوش قرار مي‌گيرند. عيب اين نوع گوشي‌ها اين است كه مانع رسيدن صداي دستورات داده شده از طرف سرپرست به كارگر مي‌گردد.

    × گوشي‌هاي جفتي : گوشي‌هاي حفاظتي كه بر روي سر قرار مي‌گيرد قابل تنظيم بر روي پشت گردن مي‌باشد ، اين گوشي‌ها از لاستيك تهيه شده و در مقابل سر و صدا در مقايسه با ساير وسائل حفاظتي براي گوش‌ها مناسب تر است.

    qنكات قابل توجه :

    ¨ در محيط‌هايي كه ميزان شدت صـدا از حــدود 90 دسـي‌بـل بيشتر باشــد

    بايستي از گوشي‌هاي حفاظتي استفاده نمود.

    ¨ گوشي‌هاي حفاظتي بايد هميشه قبل از استفاده ضد عفوني شوند.

    ¨ براي اينكه به گوش فشار زيادي وارد نشود گوشي‌هاي جفتي نبايد وزن زيادي داشته باشند.

    ¨ گوشي‌ها بايد به آساني قابل تميز كردن و ضدعفوني شدن باشند.

    ¨ از گوشي‌ها بايد بتوان به راحتي استفاده كرد همچنين گوشي‌ها نبايد براي استفاده كننده ايجاد حساسيت و يا سوزش در گوش نمايد.

    كفش‌هاي ايمني :

    براي حفاظت پاها و انگشتان در مواردي كه جسم سنگيني روي آنها سقوط مي‌كند و يا مواقعي كه از روي ميخ عبور مي‌كنيم و همچنين به منظور جلوگيري از آسيب بواسطه ريختن اسيد و يا ساير فلزات مذاب بايد از كفش ايمني استفاده شود.

    انواع خطرهايي كه باعث آسيب به پاها مي‌گردد بر سه نوع است:

    × خطرهاي مكانيكي : سقوط اشياء روي پاها بخصوص انگشتان پا و يا فرو رفتن اشياء نوك تيز به ناخن‌ها و يا انگشتان پا از خطرات مكانيكي محسوب مي‌شود.

    × خطرهاي شيميايي : در هنگام كار با اسيدها ، بازها ، روغن و چربي‌هاي حيواني و نباتي و همچنين حلال‌ها ، روغن‌هايي كه ازنفت مشتق شده‌اند مانند گريس ، وازلين و … انواع مواد سوخت نفتي.

    × خطرهاي گرمايي و سرمايي : در هنگام كار در محيط‌هاي گرم تماس ته كفش‌ها با زمين‌هاي گرم و نيز در محيط‌هاي سرد (سردخانه) ، اين نوع خطرها بوجود مي‌آيد.

    انواع كفش‌هاي ايمني :

    1. كفش ايمني ( چكمه) مخصوص كار با مواد شيميايي مانند اسيد‌ها ، چربي‌ها و بازها.

    2. كفش ايمني مخصوص كار در معادن و كارخانه‌ها.

    3. كفش ايمني مخصوص كوره‌هاي مذاب.

    4. كفش ايمني مخصوص برق‌كارها.

    qنكات مهم :

    ¨ كفش‌هاي ايمني بايد داراي پنجه فولادي باشند.

    ¨ كفش‌هاي ايمني بايد متناسب با نوع كار باشد.

    ¨ كفش‌هاي ايمني بايد به اندازه پاها باشد.

    v مطالبي كه در كل مباحث متن توضيح داده شد ، بخشي از ضوابط و شرايط رعايت ايمني در ساختمان‌ها بود ، اما بايد توجه داشته باشيم كه مساله ايمني در ساختمان مساله گسترده‌اي است كه محدوديتي از نظر تعداد نكاتي كه بايد ايمني در مورد آنها رعايت شود ندارد و در نهايت اين خود افراد هستند كه با آموزش‌هاي لازم توسط مهندسين ايمني صنعتي مي‌توانند محيطي ايمن را براي كار خود تحت نظر و كنترل مهندسين ايمني صنعتي بوجود آورند.



    ارائه شده توسط : حسین ایزدی

    در وب سایت : پرشین جم


    تحقیق و مقالات | | بازدید | : mohsenfalse

    ارسال دیدگاه برای پست : تحقیقی در مورد ايمني ساختمان

  • باران در مورد :هم قسمتی از تفنگ است و هم برای کودکان شیرخوار میگه :

    عالی است

    جمعه ۲۴ دی ۱۴۰۰ 8 روز پیش

  • النا در مورد :خانه یا محیط طبیعی یک حیوان میگه :

    زیستگاه

    سه شنبه ۲۸ دی ۱۴۰۰ 3 روز پیش

  • بهرام در مورد :خانه یا محیط طبیعی یک حیوان میگه :

    بچه‌ها جواب را کسی میداند

    پنجشنبه ۲۳ دی ۱۴۰۰ 8 روز پیش

  • علیرضا در مورد :خانه یا محیط طبیعی یک حیوان میگه :

    خانه یا محیط طبیعی یک حیوان

    جمعه ۲۴ دی ۱۴۰۰ 7 روز پیش

  • متین در مورد :خانه یا محیط طبیعی یک حیوان میگه :

    زیستگاه

    شنبه ۲۵ دی ۱۴۰۰ 6 روز پیش

    • ...

    به نظر تان در پرشین جم چه مطالبی درج شود؟